Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12095 K.2012/14498

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2012 tarih ve 2012/703 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Hasan Başer ve Mehmet Başer olmak üzere davalı şirketin 3 ortağından biri olduğunu, 07.03.2012 tarihli ortaklar kurul toplantısında müvekkilinin muhalefet şerhi, olumsuz oyuna rağmen yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak şirket sermayesinin 100.000,00 TL’den 1.250.000,00 TL’ye çıkarıldığını, 1.150.000,00 TL’nin de müvekkilince ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin hisselerinin sermaye artırımı ile ele geçirilmeye çalışıldığını ileri sürerek, anılan ortaklar kurul kararının iptalini ve bu kararın uygulanmasının durdurulması konusunda ihtiyati tedbir karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensip kararı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davalı şirketin 07.03.2012 tarihli ortaklar kurul kararının iptalini ve tedbiren alınan kararın uygulamasının durdurulmasını talep etmiştir. Mahkemece, tensip tutanağı ile ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş ancak, kararda gerekçeye yer verilmemiştir. HMK’nun 391/3 maddesi ile ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiş olup Yargıtay temyiz incelemesinin de ancak gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. Temyiz edilen ihtiyati tedbir isteminin reddine dair karar, bu hususları kapsamadığından temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece verilen kararın gerekçe ihtiva etmemesi nedeniyle bozulması gerekmiştir.