Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12138 K.2012/15379

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/07/2010 gün ve 2010/150-2010/447 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/05/2012 gün ve 2010/15290-2012/8181 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Stuttgart Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 25.07.2008 tarihli 12 O 430/06 numaralı kararın masraf tespit kararının kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen kararın Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 18.5.2012 tarihli kararıyla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, dosyadaki belgelerden davaya konu kararın Lahey Sözleşmesi’ne uygun şekilde davalının vekiline tebliğ edildiği ve kesinleştiği anlaşılmakla aksine gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.