Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12243 K.2012/17570

Taraflar arasında görülen davada Kartal Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2010 gün ve 2009/10-2010/61 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 25/06/2012 gün ve 2011/3481-2012/10852 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1987 yılından itibaren Otel "ATLANTA" adını kullanmaya başladığını, Alanya'da Otel "ATLANTA" adına yatırım belgesi aldığını ve işlettiğini, otelcilik ve turizm hizmetlerinde Otel "ATLANTA" adının yıllar boyunca yurtdışında tanınır olduğunu, davalı tarafından müvekkilinin faaliyet alanı ile aynı koldaki mal ve hizmet faaliyetleri için, 15/07/2006 tarihinde "ATLANTA" markasının tescil edildiğini, bu ibarenin kullanımında öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli "ATLANTA" markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, hüküm özetinin ilanını, 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif dava ehliyetinin olmadığını, davacı tarafın merkezinin İstanbul olduğunu, Alanya'da faaliyetinin olmadığını, "ATLANTA" ibaresini kullanan şahıs ya da şirket ile davacı arasında bağ bulunmadığını, markanın müvekkili şirkete ait olduğunu, tamamen kötüniyetli olarak davanın açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 1987 yılından itibaren ATLANTA kelimesini turizm sektöründe hizmet markası olarak kullandığı, davalının ise markasını 20/06/2005 tarihinde tescil ettirdiği, bu tarihten önceye dayalı marka kullanımına ilişkin dosyaya bir belge sunmadığı, ATLANTA markasının davalı markasının tescil tarihinden çok uzun süre önce turizm otelcilik, acentecilik alanında davacı şirket tarafından kullanıldığı ve hizmet verildiği, bir kısım mal ve hizmet alanlarında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.06.2012 tarihli kararı ile vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.