KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/12340 E., 2012/17566 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2012
- Mahkemesi
- İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/10/2009 gün ve 2006/96-2009/213 sayılı kararı bozan Daire’nin 16/04/2012 gün ve 2010/15682-2012/6090 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin FSEK’nun 42. maddesi hükümlerine göre kurulmuş, icracı sanatçıların haklarını korumakla görevli bir meslek birliği olduğunu, davalı şirketin Radyo Viva logosu ile yaptığı radyo yayınlarında müvekkili tarafından temsil edilen icracı sanatçıların yorumlarını izinsiz ve hak bedeli ödenmeden kullandığını ileri sürerek, davalı eyleminin haksız olduğunun tespitini, mali haklara tecavüzünün ref'i ve men'ini, 2000, 2001 ve 2002 yılları için doğmuş mali hak bedelinin üç katı olan 183.000 USD tazminatın hakkın doğum tarihinden itibaren USD mevduat faizi veya Türk parasına uygulanan ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının eser sahibi değil, sadece komşu hak sahibi olduğunu, yayınlarla ilgili izin verme hakkı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 16.04.2012 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/12340, K. 2012/17566, 7 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama