Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1260 K.2012/11712

Hasımsız olarak görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/08/2011 tarih ve 2011/406-2011/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 10.05.2010, 21.05.2010 ve 28.06.2010 tarihlerinde üç kez adres değişikliği yaptığını, adres değişiklikleri sonrasında arşivinde yapmış olduğu düzenleme esnasında 2007 yılına ait yevmiye, kebir ve envanter defterlerinin olmadığının tespit edildiğini, önceki adreslerde de yapılan aramalara rağmen defterlerin bulunamadığını, bu nedenle kaybolan defterlerle ilgili olarak TTK’nun 68/son maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin basiretli bir tacir olarak ticari defter ve belgelerinin korunması için gerekli tedbirleri alması gerektiği halde almadığı, taşınma işlemi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek defterlerin kaybolmasına neden olduğu, kusurun kendisinde olduğu ve kendi kusuruyla defterlerin kaybına neden olan kişinin TTK’nun 68. maddesi uyarınca zayi belgesi talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.