Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12813 K.2013/12464

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.03.2011 tarih ve 2008/787-2011/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Nakliyat Sigorta Poliçeleri ile sigortalı dava dışı şirketçe satın alınan ve davalıya ait araçlara tam ve eksiksiz olarak yüklenen TV tüpü emtiasının Polonya’dan Türkiye’ye nakli sonunda bir kısım emtianın hasarlı olduğunun tespit edildiğini, 11.030,89 TL hasar bedelinin dava dışı sigortalıya müvekkilince 19.06.2008 tarihinde ödendiğini, oluşan hasardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.611,49 TL alacağının ödeme tarihinden itibaren Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için öngördüğü avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin forwarder olup, nakliyeci olmadığı, davanın nakliyeci firmaya yöneltilmesinin gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, yapılan yükleme ve istifleme işlemine nezaret ederek onu uyarmayan davalı taşıyıcı ile dava dışı sigortalı arasında CMR’nin 17/5 maddesi kapsamında zararın paylaştırılmasının gerektiği, bu paylaştırma yapılırken özellikle emtianın hasara uğrama nedeninin yalnızca yükün araç üzerindeki istifinin yeterli olmamasından değil, aynı zamanda yükleme ve boşaltma sırasında forkliftin sıkıştırılması nedeniyle oluştuğu, taşıyıcıyı zararın takdiren % 25’inden sorumlu tutmanın gerektiği,

bu bağlamda davacının davalı taşıyıcıdan 6467 - 0410- 01216510 ve 6467-0410-01204656 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşımalar bakımından herhangi bir talepte bulunamayacağı, çünkü bu poliçeler ile ilgili iddianın ispat edilemediği,

dava konusu olan diğer taşımalar yönünden ise 6467 -0410-02109631 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşıma için 221,00 TL, 6467 0410-01201681 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşıma için 181,00 TL ve 6467-0410-01211835 nolu poliçe ile teminat altına alınan taşıma için 1.166,00 TL tazminat talebinde bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.568,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.