Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12877 K.2012/18238

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2010 gün ve 2009/330-2010/349 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.05.2012 gün ve 2011/5247-2012/9141 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile Mersin Limanı'ndan yurtdışına yapılacak yükleme konusunda anlaştıklarını, davalının çalışanları tarafından 04/09/2009 tarihinde müvekkiline ait traverten plakaların konteynıra yüklenmesi sırasında 35 adedinin kullanılamaz ve ihraç edilemez hale geldiğini, davalıya başvurulduğu halde hiçbir sonuç alınamadığını, Mersin Tic. ve San. Odası'ndan alınan ekspertiz raporu incelendiğinde plakaların tamamen ihraç edilemeyecek ölçüde zarar gördüğünün anlaşılacağını belirterek (6.240 ) USD zararın işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, traverten bantlarının emniyeti ve sorumluluğundan davacının sorumlu olduğunu, müvekkilinin emtianın depolaması ve konteynırların limana götürülmesinden sorumlu olduğunu, ambalajlamanın davacı tarafından tam emniyetli yapılmadığını, davacının çalışanlarının istifleme ve yüklemedeki rizikolar konusunda uyarıldığı halde dikkate alınmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, hasarın oluşumunda davacının kusurunun kanıtlanamadığı, davacı vekilinin kısmen hasar gören plakaların tazminine yönelik talebinden vazgeçtiği belirtilerek davacı tarafından ibraz edilen fatura ve beyannamelere göre yapılan hesaplama ile (1.104 ) USD'nin davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.