Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13015 K.2012/15389

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2010 gün ve 2010/237-2010/368 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/05/2012 gün ve 2011/452-2012/8190 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 22.06.2009 tarihli, 19 O 486/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen kararın açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 18.5.2012 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin ise bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.