Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13089 K.2012/18239

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/06/2010 gün ve 2009/182-2010/508 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/05/2012 gün ve 2010/10529-2012/2279 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 06/02/2006 tarihli genel ticari kredi sözleşmesi ile dava dışı Suat Daşdan’a 30.000 TL kredi kullandırdığını, davalının da bu sözleşmeye müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile imza attığını ancak alınan kredinin geri ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 7.500 TL alacağın kredi tarihlerinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faizi oranları üzerinden işleyecek faizi ve sair ferileriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 07/04/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile,

alacağı 39.556,03 TL artırarak 27.290,3 TL'sıni takip tarihi olan 06/03/2007 tarihi itibariyle, 25.300 TL’ye, 06/03/2007 ile 11/05/2009 tarihleri arasında işletilen %33,15 lik temerrüt faizi miktarı olan 19.766 TL olmak üzere toplam 47.056,03 TL alacağın kredi tarihlerinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faizi oranları üzerinden işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olduğunu ancak ne şekilde kendisinin imzasını aldıklarını bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 46.789,4 TL'nin 25.300 TL'lik bölümüne dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %33,15 faiz ve %5 BSMV si ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.