Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13285 K.2012/19471

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 gün ve 2008/59-2010/138 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/04/2012 gün ve 2010/15308-2012/6848 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ETİ" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin "ETİYA" ibareli başvurusunun müvekkilinin markalarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ETİ ibaresinin davacının ticaret unvanında da yer alması nedeniyle başvurunun KHK 8/5. maddesi hükmüne de aykırı olduğunu, tescili istenen ibarenin müvekkilinin "ETİXO", "ETİMAX", "ETİMİX", "ETİMEDİ", "ETİDİL" markaları gibi seri markalarından biri izlenimini yaratacağını, başvurunun müvekkilinin tanınmış markasından haksız yararlanma, markanın itibarına ve ayırt ediciliğine zarar verme sonucunu doğuracağını ileri sürerek,

YİDK'nın 2007-M-7766 sayılı kararının iptalini, "ETİYA" ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, "ETİYA" ibaresinin davalının ticaret unvanından terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, müvekkili şirketin bilişim ve yazılım sektöründe faaliyet gösterdiğini, "ETİYA" ibaresindeki "e" harfinin "e-ticaret, e-mail, e-imza"da olduğu gibi elektronik kelimesini, TİYA ibaresinin de "ticaret ve yazılım" kelimelerini işaret ettiğini, müvekkili markasının görünüm itibariyle iltibas oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının diğer markaları ile davalı başvurusu arasında KHK 8/b maddesi anlamında iltibas riski bulunmadığı, ancak dava konusu markalardan davacının 2002/07207 kod nolu "etietieti" markası ile davalı markasının 42. sınıf açısından aynı ve/veya benzer tür olduğu, 42. sınıftaki hizmetlerin alelade alıcı grubuna hizmet etmediği ve belli bir ölçüde bilgilenmiş bir müşteri çevresini ilgilendirdiği, markaların emtia ve hizmet sınıflarında çakışma bulunmakla birlikte işaretler birbirinden ortalama alıcılarınca ayırt edilebilecek ölçüde farklı olduğundan markalar arasında iltibas riskinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.