Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13290 K.2012/18138

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.05.2010 gün ve 2007/121-2010/149 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.04.2012 gün ve 2010/13439-2012/5244 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillinin “tost ve ızgara makinesi” isimli tasarımı tescil ettirmek için davalı kuruma başvurduklarını, başvurunun ilanı üzerine diğer davalının başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini haiz olmadığından bahisle itirazda bulunduğunu, itirazın davalı kurumca kabul edildiğini, bu kararın hatalı olduğunu, davalı şirketin itirazında “Silex” ibareli markasına dayandığını, oysa markadan dolayı tasarımın iptaline karar verilemeyeceğini, ayrıca davalı şirketin itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü hususların başvuru konusu tasarımla ilgilerinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı kurumun 13.03.2007 tarih, 2007/T-169 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli “Silex” markasının sahibi olduğunu, davacı ...'ın 2001 yılında müvekkilinin çeşitli ülkelerdeki distribütörlüğünü yaptığını, itiraz konusu tasarımın müvekkilince uzun yıllardır piyasaya sunulan “Silex” markalı tost ve ızgara makinelerinin kopyası niteliğinde bulunduğunu, dolayısıyla yenilik ve ayırt edicilik özelliğini taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı TPE vekilince temyiz edilen karar, Dairemiz’in 03.04.2012 günlü kararında yazılı gerekçelerle mümeyyiz davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.