Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13431 K.2012/15387

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/11/2010 gün ve 2010/469-2010/478 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/05/2012 gün ve 2011/2652-2012/8208 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Hamburg Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 05.06.2009 tarihli, 332 O 84/07 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, tenfizini istenen kararın usulüne uygun kesinleşmediği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsiliata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 18/05/2012 tarihli kararı ile, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davaya konu yabancı mahkeme kararının davalının vekiline usulen tebliğ edildiği, yabancı mahkeme kararının tenfizinin Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı gerekçeleriyle yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.