Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13449 K.2012/21624

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2 Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2010/2-2010/128 sayılı kararı bozan Dairenin 08.06.2012 gün, 2011/10931-2012/10110 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü

Davacı vekili, Almanya Freiburg Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2005 tarihli, 2 O 213/04 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “tenfiz mahkemesince yabancı mahkeme kararı üzerinden inceleme yapılarak tenfiz şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı ile benzer durumda olan kişiler tarafından Türkiye’de açılan davalarda, bu kişilerin şirket ortağı oldukları gerekçesiyle TTK’nun 405/2. maddesine dayalı olarak alacak davalarının reddedildiği, buna rağmen davacıların tenfizini istedikleri yabancı mahkeme kararı ile alacağın hüküm altına alındığı,

bu durumun mahkeme kararları arasında çelişki meydana getireceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar Dairemizin 08.06.2012 tarihli kararında yazılı gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.