Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13785 K.2013/14589

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2012 tarih ve 2011/174-2012/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette %50 pay sahibi olduğunu, şirketin faaliyetlerine fiilen son verdiğini, yönetim kurulunun karar alamadığını, genel kurul toplantılarının yapılamadığını, şirketin amacının gerçekleşmesinin imkansız hale geldiğini, şirketin feshi yahut devamı hususunda diğer ortaklarla anlaşmazlık içerisinde olduklarını, ortaklar arasındaki husumetin şirketin devamını ve amacın gerçekleşmesini imkansız hale getirdiğini ileri sürerek, ortaklığın haklı sebeplerle fesih ve tasfiyesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı vekilinin iddialarını TMK.nın 6. maddesi uyarınca ispatlayamadığı, dava konusu olayda TTK.nın 434 ve 435. maddelerine göre davalı anonim şirketin fesih ve tasfiyesine ilişkin şartların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket ortaklığının fesih ve tasfiyesine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamından, fesih ve tasfiyesi istenen davalı anonim şirketin dokuz yıldır genel kurulunun toplanamadığı, bu nedenle organlarının oluşturulamadığı, gayri faal olduğu, artık şirketin gayesine ulaşmasının mümkün olmadığı, yani 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 434/2. maddesinde belirtilen şirket maksadının husulünün imkansız olduğu sabittir. Bu suretle, davanın kabulü ile davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi yönünde hüküm kurulması yerinde görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.