Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13791 K.2012/14909

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2011 tarih ve 2011/191-2011/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı temsilcisi, davacı Vakfa ait 400 sayfa bağış makbuzunun vakıf faaliyet binasındaki bakım ve onarım sırasında kaybolduğunu ileri sürerek, kaybolan makbuzlar için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının TTK’nun 68/4 maddesinde düzenlenen 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra zayi belgesi verilmesi talebinde bulunduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, kaybolan vakıf makbuzlarına ilişkin olarak mahkemece zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı temsilcisi, davacı vakfa ait 400 sayfa tutarındaki bağış makbuzlarının vakıf faaliyet binasındaki bakım ve onarım sırasında kaybolduğunu ileri sürerek, kaybolan makbuzlar için zayi belgesi verilmesini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının TTK’nun 68. maddesi uyarınca zayi belgesi talebi için gerekli olan hak düşürücü süreyi geçirdiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı taraf tacir olmadığı gibi zayi belgesi istemine konu olan makbuzların da TTK’nun 68. maddesinde tacirin tutmakla ödevli olduğu defter ya da belgelerden olmadığının anlaşılmasına göre, mahkemece talep ile ilgili olarak Vakıflar Kanunu ve genel hükümler uyarınca değerlendirme yapılmak gerektiği gözetilmeksizin, değinilen gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.