Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13899 K.2012/21434

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 gün ve 2009/41-2009/836 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.04.2012 gün ve 2010/16003 - 2012/6881 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından davalılardan Say Polymers B.V. şirketi lehine diğer davalıların kefaletiyle kullandırılan ithalat akreditifi kredisine istinaden davalı şirket tarafından fiili ithalatı gerçekleştirilmiş 8 adet işlemle ilgili olarak toplam 3.576.530,93 USD için müvekkili bankanın kesin ödeme yükümlülüğü altına girdiğini, kesin ödeme yükümlülüğü altına girilmiş olan gayri nakdi kredilerin teminatlandırılması, aksi takdirde bedellerinin depo edilmesi talebini içeren ihtarnameye karşı davalıların itirazda bulunduklarını ileri sürerek,

müvekkili bankanın kesin olarak ödeme yükümlülüğü altına girdiği 8 adet işlemle ilgili toplam 3.576.530,93 USD’lik akreditif bedelinin müvekkili banka nezdinde açılacak faiz getirmeyen bir hesapta döviz olarak depo edilmek üzere davalılardan tahsiline, sözkonusu akreditif bedellerinden birinin müvekkili bankaca ödenerek nakde dönüşmesi halinde faiz ve gider vergisiyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, konusu kalmayandava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmasına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/16003 E, 2012/6881 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur. Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.