KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/13920 E., 2013/12816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
702 kelime·4 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.01.2012 tarih ve 2011/357-2012/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili, asıl kararı ve ek kararı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalı işyerinin bulunduğu işhanında, 24.12.2003 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde sigortalı işyerinin maddi zarara uğradığını, yangın çıkan işhanının davalı ... İl Özel İdaresi'nin mülkiyetinde olup, davalının yangından korunma yönergesi şartlarını ihlal etmesi ve bina maliki sıfatıyla sorumlu olduğunu, itfaiye raporuna göre davalılar ... ve ...'ın yangına sebebiyet verdiklerini, diğer davalıların da yangının çıkmasında kusurlu olduklarını ileri sürerek, 40.000,00 TL'nin faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davaya konu yangının çıktığı anda binada elektriklerin kesik olduğunu bu nedenle yangında sorumlulukları bulunmadığını, illiyet bağının kesilmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Valiliği İl Özel İdaresi vekili, yangın çıkan işhanının mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, binanın afetlere ve yangına karşı korunması amacıyla gerekli önlemlerin alınması konusunda gerekli uyarıları yapmış olduklarını, yangının çıkış sebebinin kiracı sıfatıyla bulunan şahsın yanında çalışan işçinin kusurlu davranışı olduğunu, müvekkiline yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, zamanaşımının gerçekleştiğini, müvekkilinin bu davada husumeti bulunmadığını, yangında kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı İl Özel İdaresi'nin 818 sayılı BK 58. maddesi uyarınca bina maliki olarak, davalı ... ile ...'nin yangına sebebiyet vermeleri nedeniyle sorumlu oldukları, diğer davalılara TEDAŞ ve ... yönünden bu davalılara yöneltilen sorumluluk ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle, davalılar Ankara Valiliği İl Özel İdaresi, ... ve ... hakkındaki davaların kabulü ile 40.000,00 TL'nin faiziyle tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... vekili, asıl kararı ve ek kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Asıl karar, hükmü temyiz eden davacı vekiline 27.03.2012 günü, davalı ... Valiliği İl Özel İdaresi vekilinin temyiz dilekçesi ise 27.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm anılan davacı vekili tarafından gerek HUMK'nın 432/1. maddesinde yazılı 15 günlük süre gerekse HUMK'nın 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük katılma yoluyla temyiz süresi geçirildikten sonra 30.05.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK'nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.03.1990 gün ve 3-4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin tavzih istemine ilişkin ek karara yönelik temyizine ve davalı ... Valiliği İl Özel İdaresi vekilinin asıl karara yönelik temyizine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... Valiliği İl Özel İdaresi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/13920, K. 2013/12816, 18 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama