KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/13932 E., 2012/18752 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 gün ve 2009/188-2010/480 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/05/2012 gün ve 2011/1441-2012/7454 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili Banka tarafından davalı ...’ya kullandırılan kredinin geri ödenmediğini, diğer davalı ...’nun da bu kredi sözleşmesini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, tüm borçlulara Erzurum 4. Noterliği’nin 13.11.2006 tarih ve 14472 yevmiye numaralı muacceliyet ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, davalıların borçlarını ödemediklerini ileri sürerek,
öncelikle boçluların menkul ve gayrimenkulleri ile 3. kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere 7.500 TL alacağın kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faizi ve sair fer’ileriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini 82.990,07 TL’na yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 09/05/2012 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/13932, K. 2012/18752, 21 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama