Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1396 K.2013/18056

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.10.2011 tarih ve 2011/2-2011/225 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği paraları bir çok defa istenmesine rağmen geri vermemesi üzerine, müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine Stuttgart Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi'nde açılan davanın müvekkili lehine kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Senatosu'nun 1-8 U 78/09 numaralı dosyasından verilen 08.02.2010 tarihli kararın tenfizine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının kamu düzenine aykırı olduğunu, tenfiz için gerekli diğer koşulların da oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, yabancı mahkeme kararının kesinleştiği, bu konunun 25/05/2010 tarihinde karara şerh verilip apostil ile onandığı, tenfizi istenen ilamın kamu düzenine aykırı herhangi bir yönünün bulunmadığı, davalı şirketin davada kendisini avukat ile temsil ettirdiğinden savunmanın kısıtlanması gibi bir durumun da söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.