Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14116 K.2012/15385

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.12.2010 gün ve 2009/275-2010/676 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.06.2012 gün ve 2011/7027-2012/10066 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Stuttgart Asliye Mahkemesi tarafından verilen 24.07.2006 tarihli 12 O 318/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen kararın Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 8.6.2012 tarihli kararıyla yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.