Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14220 K.2012/19494

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2009 gün ve 2006/420-2009/676 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.04.2012 gün ve 2010/15094 - 2012/5659 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Banka'da dava dışı ...'in hesabının bulunduğunu, ...'in davalı ... ile 1979 yılından beri evli olduğunu, evlendikleri yıllardan beri de Almanya’da çalıştıklarını, davalı ...’un 05.09.1997 tarihinde ...'e ait pasaport, nüfus cüzdanı, evlenme cüzdanı ve Merkez Bankası işçi döviz çeklerini çaldığını, Türkiye'ye geldiğinde beraber yaşadığı diğer davalı ...ile birlikte müvekkili bankaya başvurarak ...'e ait hesapta bulunan 141.720,00 DM'yi çektiklerini, gişe başvurma formlarının imzalandığını,

...'in pasaportunu ve Alman sürücü belgesini ibraz ettiğini ve "eşimin her şeyine kefilim" ibaresini yazarak hesap sahibi eşinin işlemine kefalet verdiğini, ödemeden sonra ...'in başvurusu üzerine yapılan incelemede imzanın ...'e değil eşi davalı ...'e ait olduğunun anlaşıldığını, ... tarafından açılan dava sonunda bu miktarın ...'e ödendiğini, müvekkilinin davalılar tarafından planlı bir şekilde dolandırıldığını ileri sürerek, 141.725,29 DM'nin 05.09.1997 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı ...aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.