Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14309 K.2012/18860

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2009 gün ve 2006/574-2009/94 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/07/2012 gün ve 2012/7741-2012/11576 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı S.S.Büyükçınar Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığı aleyhine yapılan icra takibinde davalılar adına açılmış bulunan banka hesabındaki kooperatife ait paraya haciz konulmuş olduğunu, bu hesaplardaki paraların kooperatife ait olduğunun tespitine ilişkin olarak açtıkları dava sonucu mahkemece 04.10.2002 tarihinde haciz konulan hesapların borçlu kooperatife ait olduğunun tespiti ile bu hesaplardan davalılar tarafından çekilen 195.000 TL’nin davalılardan alınarak icra dosyasına iadesine karar verildiğini,

davalıların 04.10.2002 tarihinden itibaren söz konusu parayı yedlerinde tutarak bu parayı kullandıklarını, ileri sürerek, 195.000 TL’nin 04.10.2002 tarihinden bugüne kadar reeskont faizi işletilerek oluşmuş faiz alacağının tespitine, şimdilik 50.000 TL’nin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacıya herhangi bir şekilde borçlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının Ankara 9. ATM'ne açmış olduğu davanın eda davası olduğu, bu davaya konu yaptığı asıl alacağın fer’isi olarak davalılardan faiz isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.000 TL'nin davalılardan tahsiline dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 02.07.2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalılar yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.