Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14849 K.2013/17426

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.06.2012 tarih ve 2011/412-2012/112 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı (borcu üstlenen) vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.10.2013 gününde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı (borcu üstlenen) vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gecekondusunun arsasını satarak edindiği 108.000 USD'yi Egebank ...

Şubesi'ne 21.12.1999 tarihinde yatırdığını, ertesi gün bankaya BDDK'ca el konulduğunu, parasını çekmek için şubeye gittiğinde paranın off shore hesabına geçirildiğinin bildirildiğini, oysa off shore hesap açılması yönünde müvekkilinin kimseye vekalet ve yetki vermediğini, işlemi yapan şube müdürünün parayı tekrar eski hesaba çevrilmesi için gerekli olduğunu söyleyerek müvekkiline bazı evraklar imzalattığını ve içeriğini de açıklamadığını, Egebank A.Ş. ve Egebank Off Shore Ltd.'nin organik bağ içinde olup, mudilerin kandırılarak paralarının iç edildiğini ileri sürerek,

ıslah ile birlikte 108.000 USD'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, yargılama sırasında Egebank OffShore Ltd. hakkındaki davayı atiye terk etmiştir.

Davalı (borcu üstlenen) TMSF vekili, davacının talimatı ile paranın off shore hesaba havale edildiğini, bu hesaptaki paranın garanti kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davacının parasının gerçek anlamda hiçbir zaman off-shore bankasına gönderilmeyip, davalı bankanın merkez şubesinde kaldığı, bankanın bu mevduattan sorumlu olduğu, sorumluluğun davalı Egebank-Oyakbank-TMSF'de bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 108.000 ABD Doları'nın 21.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı (borcu üstlenen) vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı (borcu üstlenen) vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı yargılama sırasında 03.12.2004 ve 07.03.2005 tarihlerinde yapılan duruşmalarda, ana parayı istediğini, faiz istemediğini açıkça belirttiği gibi mahkemeye sunduğu 29.03.2005 havale tarihli dilekçesinde de ana parayı istediğini, faiz istemediğini belirtmiş olmasına göre, davacının faiz isteminden feragat etmiş olduğu anlaşılmakla sadece yatırdığı miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, geçerli feragat beyanlarına rağmen faize de hükmedilmesi doğru görülmemiş olup, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönden davalı yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.