Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14883 K.2013/2512

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2012 tarih ve 2011/532-2012/357 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....02.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Stella Beach isimli otelin maliki ve işletmecisi, davalının da seyahat acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, taraflar arasında 20.09.2005 tarihinde imzalanan sözleşme ile birbirlerine karşılıklı taahhütlerde bulunduklarını, müvekkilinin sözleşmede belirtildiği şekilde odaları acentenin kullanımına sunduğunu, davalının garanti kapsamındaki 63 odanın 163 günlük konaklama bedelinden gerçekleşmeyen konaklama bedeli olan KDV dahil 193.635,29 USD ile alınıp da ödenmeyen otel hizmeti karşılığı 90.868,84 USD borçlu olduğunu ileri sürerek, 284.504,...

USD’nin temerrüt tarihindeki YTL karşılığı olan 398.106,63 YTL’nin, 11.02.2007 tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek aylık %... faiz, ana borcun %5’i oranında tahsil masrafı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmede KDV’nin fiyatlara dahil olmadığı yazılı ise de, tarafların sözlü mutabakatında KDV’nin fiyatların içerisinde olduğunu kabul ettiklerini, tahminen 50.000 USD civarında bir miktar için davacıya borçlu olduklarını, taraflar arasındaki sözleşmeye göre garantilerin sezon sonunda ay bazında oda geceleme doluluk hesaplanıp, yıl sonundaki oteldeki tüm doluluk oranlarının kümülatif olarak değerlendirileceği, davacının bir çok kez “stop sale” denilen uygulamayı talep ederek garanti sözleşmesinin ihlal edildiğini,

ülkemizde 2006 sezonu öncesinde yaşanan bazı olumsuz olaylar nedeniyle yaklaşık %70’lere varan iptallerin gerçekleştiğini, bu durumun davalı bakımından borcun ihlalini kaçınılmaz duruma sokan haklı sebepler olduğunu, davalının kusuru olmadan turizmde yaşanan sıkıntılara davacının da katlanmak zorunda olduğunu belirterek, 50.000 USD’lik kısım dışında kalan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemize ait 08.04.2010 tarihli ilama dayanılarak, davacının Stella Beach isimli otelin maliki ve işletmecisi, davalının da seyahat acentesi olarak faaliyet

gösterdiği, tarafların 20.09.2005 tarihli sözleşme ile birbirlerine karşılıklı taahhütlerde bulundukları, davacının sözleşmede öngörülen şekilde odaları davalının kullanımına sunduğu, davalının sözleşmede yer alan garanti kapsamındaki 63 odanın 163 günlük konaklama ücretinden, gerçekleşmeyen konaklama bedeli olan KDV dahil 193.635,29 USD ile alınıp da ödenmeyen otel hizmeti karşılığında 90.868,84 USD borçlu bulunduğu,

her ne kadar davalının garantili oda taahhüdü sebebiyle daha fazla borçlu olduğu tespit edilmişse de, mahkeme ilk kararının sadece davalı tarafından temyiz edildiği ve davacının talebi dikkate alındığında ilk bilirkişi raporundaki değerin esas alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 398.106,63 TL’nin 11.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek aylık %... faizi ve %5 oranında tahsil masrafı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. ...- Ancak dava, garantili oda kontenjan sözleşmesi ve ek protokolüne dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama ve Dairemize ait 08.04.2010 tarihli bozma ilamı sonucunda, alınıp da ödenmeyen otel hizmeti karşılığında davalının davacıya (90.868,84) USD. borçlu bulunduğu, davalının garanti kapsamında gerçekleşmeyen konaklama bedeli borcunun ise 20.09.2005 tarihli asıl ve 08.05.2006 tarihli ek sözleşmeler uyarınca belirlenmesi gerektiği konularında usulü kazanılmış hak oluşmuştur.

Mahkemece davalının garantili oda konaklama bedeli borcunun belirlenmesi için görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna karşı, davalı vekilince ısrarla 20.09.2005 tarihli asıl sözleşmede belirtilen “kümülatif hesaplama şeklinin” bilirkişi raporunda belirtildiği gibi olmadığı, bilirkişilerin Dairemiz bozma ilamında olaya uygulanmaması gerektiği belirtilen 22.06.2006 tarihli ek ikinci sözleşmeye göre “kümülatif hesaplama” yaptıkları bildirilerek itirazda bulunulmuş, bu konuda bazı turizm şirketlerinden aldıkları yazılarla Türsab’a ait 03...2007 tarihli yazı sunulmuştur.

Anılan yazılar gerçekten de davalıyı doğrulayan beyanlar içermektedir. Mahkemece verilen karara karşı davalı vekilince bu kez, garanti süresinin başlangıç tarihinin ....06.2006 bitiminin ....2006 olduğu, buna göre 123 gün x 63 oda = 7.749 oda garantisi verdikleri, 01.04.2006-05.11.2006 sözleşme süresince gerçekleştirdikleri (7.984) oda konaklaması karşısında, davacıya gerçekleşmeyen garantili oda borçlarının bulunmadığı bildirilerek temyiz itirazında bulunulmuştur.

Bu durum karşısında mahkemece, tarafların talepleri ile bağlılık ve usulü kazanılmış hak ilkeleri nazara alınarak, davalı şirketin garanti süresinin ....06.2006-....2006 olduğunun kabul edilmesi ve aralarında sektörden bilirkişilerin bulunduğu yeni bir heyet

oluşturularak, özellikle turizm sektöründe “kümülatif hesaplama” tabirinden ne anlaşılması gerektiğinin, buna göre de taraflar arasındaki 20.09.2005 tarihli asıl sözleşmede bu konuda yer alan ibarelerin ne anlama geldiğinin tespit edilmesi, davalının bilirkişi raporuna bu yönden yaptığı ciddi ve teknik itirazın karşılanması ve sonucuna göre de davalının garanti kapsamında gerçekleşmeyen konaklama bedeli borcunun bulunup bulunmadığının, varsa miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.