Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14997 K.2012/20046

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/02/2010 gün ve 2008/217-2010/38 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/04/2012 gün ve 2010/15755-2012/5620 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24.03.2006 tarihli danışmanlık hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, 9. maddede sürenin 730 takvim günü olarak belirlendiğini, buna göre 28.03.2008 tarihinde sözleşmenin sona ereceğini, ancak inşaat projelerinde değişiklik yapılması, yeni binaların yapımının eklenmesi, arsaların geç tahsis edilmesi, davalının yüklenicinin iş bitim süresini uzatması nedeniyle, dava dışı yüklenicinin inşaatları zamanında tamamlayamadığını, buna paralel olarak danışmanlık hizmet süresinin de Temmuz 2009 tarihine kadar uzadığını, bu nedenle personel istihdam etmek zorunda kaldıklarını, yine işin uzaması nedeniyle diğer bir takım zararları oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 100.000 TL’nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aralarındaki sözleşmenin 9. maddesinde sürenin 730 gün ile sınırlandırılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin birim fiyat üzerinden belirlendiği, sözleşmenin 9. maddesinde sözleşme süresinin 730 gün ile sınırlanmadığı, idari şartnamenin 30. maddesinde fiyat farkı verilmeyeceğinin düzenlendiği, tazminat isteminin dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.