Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15257 K.2013/975

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2009 gün ve 2009/35-2009/981 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.05.2012 gün ve 2010/8326-2012/8757 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'na devrolunan ...'nin ... Şubesi tarafından davalı ...'nin asıl borçlu, diğer davalıların müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı genel kredi sözleşmesine istinaden kredi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine keşide edilen 01.05.2001 tarihli ihtarname ile hesabın kat edildiğini, bir kısmı ödenen borcun 23.05.2003 tarihi itibariyle (40.006,97) TL olduğunu ileri sürerek, şimdilik 23.05.2003 tarihi itibariyle (40.006,97) TL alacağın anapara alacağına işletilecek % 130 temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 10.07.2008 tarihli ilama dayanılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/8326 E, 2012/8757 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.