Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15293 K.2012/21271

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2010 gün ve 2008/165-2010/523 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/06/2012 gün ve 2011/2973-2012/9694 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "MEY M+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvuruya müvekkilinin "MEYSU" markalarını dayanak göstererek yaptığı itirazın TPE tarafından reddedildiğini, marka başvurusunun tescili halinde müvekkiline ait “MEYSU" esas unsurlu markaları ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunu, markanın başka sınıflarda kullanılması halinde bile müvekkiline ait markanın tanınmışlığından ve itibarından haksız olarak yararlanacağını ileri sürerek, TPE YİDK’nın kararının iptalini, “MEY M+şekil” ibaresinin tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespitini ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davaya konu marka başvuru ile davacının itiraza dayanak markalarının benzer olmadığını, "MEY" sözcüğünü tanınmış hale getirenin müvekkili olduğunu, “MEY M+şekil" ibaresinin müvekkili adına daha önce tescilleri bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı başvurusu ile davacı markalarının benzer olmadığı gibi emtia sınıflarının ve alt guruplarının da farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/06/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.