Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15322 K.2012/21277

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.12.2010 gün ve 2008/14-2010/518 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.06.2012 gün ve 2011/3066-2012/10922 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “VİNGCARD” ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı kuruma yaptığı başvuruya, müvekkili tarafından “WİNGS” ibareli tescilli markalarına dayalı olarak itiraz edildiğini, bu itirazın davalı kurumca reddedildiğini, ancak bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, öncelikle bir markanın aynı ürün ve hizmetler için aynı kişi adına birden fazla tescilinin mükerrer tescil oluşturacağını ve bunun yasaya uygun bulunmadığını, ayrıca dava konusu başvurunun müvekkilinin markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvuru konusu ibarenin müvekkilinin seri markası gibi algılanabileceğini,

müvekkiline ait markalar tanınmış olduğundan farklı sınıflarda dahi başvuru konusu ibarenin tescil edilemeyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK'nun 16.11.2007 tarih, 2007-M-6675 sayılı kararının iptaline, tescil işlemleri tamamlanmış ise diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurumun aldığı kararın usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, “VİNGCARD” ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanı olduğunu ve bu nedenle koruma altında bulunduğunu, ayrıca davacının marka başvurularından önce bu ibarenin müvekkili adına tescil edilmiş olduğunu, dolayısıyla ibare üzerindeki öncelik hakkının müvekkiline ait bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.