Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15469 K.2013/13311

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.02.2012 tarih ve 2001/517-2012/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili banka şubesinde müdürlük yaptığı sırada, mudilere ait toplam 21.701,38 TL ve 18.539,02 USD'yi mal edindiğini ileri sürerek, 21.701,92 TL'nin zarar tarihinden itibaren %120 oranında ticari kredi faizi, 18.539,02 USD'nin zarar tarihinden itibaren %15 oranında döviz kredisi faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davayı tüm sonuçlarıyla kayıtsız şartsız kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının davayı kabul ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 21.701,00 TL alacağın zarar tarihlerinden itibaren işleyecek %120 ticari kredi faiz oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte, 18.539.02 USD'nin zarar tarihlerinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca Devlet Bankaları'nın ABD Doları üzerinden açılan 1 yıl vadeli mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek döviz faiz oranı üzerinden yürütülecek faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı banka personelinin usulsüz işlemleri nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davalının davayı kabul etmesi gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Kabul, kesin hükmün sonuçlarını doğurduğundan, kabul beyanında bulunan davalı, davacının tüm talepleriyle bağlı olup, mahkemece de dava dilekçesindeki neticei talep hiçbir değişikliğe ve takdire tabi tutulmadan aynen kabul edilmelidir. Bu durumda, mahkemece, davacı vekilinin USD cinsinden olan alacağına ilişkin faiz türü hakkında talep dışında farklı hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmekteyse de, söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.