Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15590 K.2013/13096

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.02.2012 tarih ve 2009/712-2012/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin davalı bankanın iki ayrı kredi kartı hamili olduğunu, müvekkilinin izni ve bilgisi dışında kredi kartı hesaplarından ayrı ayrı 3.600 TL ve 9.400 TL paranın davalı bankanın Hadımköy Şubesi'ndeki yine müvekkiline ait vadesiz mevduat hesabına aktarıldığını, müvekkilin hesabında bulunan 100 TL ile birlikte toplam 12.900 TL'nın üçüncü bir şahsın adına havale edilerek dolandırıldığını,

davalı bankaya yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını ve akabinde davalı bankanın tazyiki üzerine nakit çekme ücreti de dahil toplam 13.184 TL'nin “internet dolandırıcılığı ile ilgili olarak olduğu “şerh edilmek suretiyle müvekkili tarafından davalı bankaya ödendiğini, davalı bankanın sadece olayı müvekkiline bildirdiğini ve başkaca bir işlem yapmadığını, davalı bankanın basiretli bir tacir gibi özen yükümlülüğünü gereği gibi ifa etmemesi nedeniyle ağır kusurundan dolayı müvekkilin zarara uğratıldığını ileri sürerek,

13.284 TL'nin davacı tarafından bankaya ödendiği 17.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zarara kendi kusurlu davranışı ile sebebiyet verdiğini, müvekkili bankanın internet bankacılığında her türlü güvenlik önlemlerini aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının olayda nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilebilecek bir kastının veya kusurunun bulunmadığı, olayın meydana gelmesinde davalı bankanın, internette işlem yapan kişinin kendi mudisi olup olmadığını bilememesi veya ayırt edememesi gibi bir kısım teknolojik eksikliklerin ve ihmallerinin olayın oluşmasına sebep olduğu, davalı bankanın tek kullanımlılık şifre sistemi (altın anahtar) ve/veya elektronik imzayı zorunlu kılmaması nedeniyle mezkur olayda tam kusurlu olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 12.900 TL'nin 17.11.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.