Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1561 K.2013/2531

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 tarih ve 2009/27-2011/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1989 yılından beri Türkiye’de tescilli MAX ibareli tanınmış markaları bulunduğunu, davalının ise CANDYMAX ibaresini 30. sınıftaki ürünler için tescil ettirdiğini, davalıya ait markanın müvekkilinin seri markalarından biri olduğu izlenimi yarattığını, 556 sayılı KHK’nin 7/1(b), 8/1(a), (b) ve 9(c) maddelerine aykırılık bulunduğunu, müvekkilinin MAX markasının 556 sayılı KHK’nin 7/1(i) ve m. 8/4 ile Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi anlamında tanınmış marka olduğunu, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetli olarak yapıldığını,

MK’nun ....maddesi ve 556 sayılı KHK’nin 35. maddesi doğrultusunda reddedilmesi gerekirken tescil edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı adına 2007/31735 sayı ile tescilli CANDYMAX markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin daha önce “CANDYPOP” markası için müracaat ettiğini, ancak söz konusu markanın reddedilmesi üzerine ön araştırma yaptırarak “CANDYMAX” markasını seçerek tescili cihetine gittiğini, kötüniyet ve iltibas amacıyla tescil iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, markalarda “MAX” ibaresinin ortak olmasının iltibas yaratmayacağını, müvekkilinin markasının esas unsurunun “CANDY” ibaresi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf “MAX” markasını dondurma ürünlerinde kullanırken davalının dava konusu “CANDYMAX” markasını 30.sınıfta sayılan şeker ve şekerleme ürünleri için kullandığı, CANDY ibaresinin İngilizce’de şeker, şekerleme anlamına geldiği, davalının markasındaki esas vurgunun CANDY ibaresinde olmayıp MAX ibaresi olduğu, taraf markalarının hitap ettiği tüketici kitlesi algı düzeyi yetişkinlere göre daha düşük olan çocuklardan oluştuğundan davalıya ait markanın davacının seri markalarından biri olarak algılanması ihtimalinin yüksek olduğu,

taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’ nin 8/1-b bendi anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, davalının marka başvurusu yaptığı tarihte ve sonrasında davacının markasının tanınmış marka statüsünde bulunduğu, sektöründe dünyanın önde gelen firmalarından biri olan davacı ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalının 1990 yılından bu yana Türkiye’de kullanılan, ciddi bir şekilde reklam ve tanıtımı yapılan davacıya ait tanınmış MAX markasını içeren CANDYMAX markasını özellikle seçmediği,

önce CANDYPOP markası için başvuruda bulunulduğu ve fakat bu markanın ... tarafından reddedilmesi nedeniyle dava konusu markanın seçilip ve tescil ettirildiği iddialarının basiretli bir tacirden beklenen dikkat ve özen yükümlülüğüne ve hayatın olağan akışına aykırı davranış niteliğinde olduğu, davalının kötüniyetli olduğunu söylemenin mümkün bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.