Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15925 K.2013/13626

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2011/258-2012/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “... Hastanesi” isimli markanın 10/04/2007 tarihinden bu yana müvekkili adına tescilli olduğunu, yapılan araştırma neticesinde davalı şirketin "... Tıp Merkezi" ismini tıbbi hizmetlere ilişkin izinsiz kullandığını ileri sürerek marka hakkına tecavüzün tespitini, davalı tarafından kullanılmaktan men edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davasının haksız ve dayanaksız olduğunu, davacı ile aynı ismi kullanmadıklarını, "Bayrampaşa"nın İstanbul'da bir semt adı olduğunu, iddiaların yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, marka tecavüzü değerlendirmesinde marka hükümsüzlüğünden farklı olarak markayı oluşturan ibarenin tescil yasağına giren işaretlerden olup olmadığı tartışmasına girilemeyeceği, çünkü ibarenin tescil edildiği ve tescil nedeniyle de korunmakta olduğu, her iki tarafın markasında hastane ve tıp merkezinin hizmete referans yapması nedeniyle ayırt ediciliği bulunmadığından öne çıkan ve ayırt ediciliği sağlayanın "Bayrampaşa" ibaresi olduğu,

hizmetin tıbbi tedaviye yönelik olması nedeniyle aynı olması ve markaların baskın unsurunun da ortak olması nedeniyle orta dikkatli tüketicinin markaların orjinalini karıştırma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının marka haklarına tecavüzün tespitine, önlenmesine, davalının ... ibaresini tıp merkezi hizmetleri için kullanımının önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.