Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15945 K.2013/13372

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.03.2011 tarih ve 2010/49-2011/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin GÜNBOYU ibareli 29. ve 30. sınıf malları içeren marka ile GÜNBOYU ibaresini de içeren tescilli tasarımın sahibi olduğunu, davalı şirketin YILBOYU ibareli 29., 30. ve 32. sınıf malları içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya, tasarım hakkına tecavüz ve markalar ayırtedilmeyecek derecede benzer olduğundan iltibas oluşacağı gerekçeleriyle yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun tescilinin müvekkilinin GÜNBOYU esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet verebileceği gibi,

GÜNBOYU ibaresini içeren tasarım tescilinden doğan haklarına da zarar vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir., Diğer davalı vekili, müvekkili başvurusunun konusu olan işaretin, davacının marka ve tasarım tescillerinden farklı bulunduğunu, iltibas veya tasarım hakkına tecavüz iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı markası ile davalı başvurusunun benzer olmadığı, iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davalı başvurusunun davacının tasarım hakkına da tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.