Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16272 K.2013/337

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.07.2011 tarih ve 2006/246-2011/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu ve kardeşi olan ...’in davalıların sürücü, malik ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu iken meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini, bu nedenle müvekkilleri ... ve ...’nin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak toplam 31.180,22 TL maddi ve toplam 160.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, toplam 25.624,75 TL maddi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile toplam 31.180,22 TL maddi ve 52.500,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline (sigorta şirketinin maddi tazminat miktarından sorumlu tutulmasına), birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yolcu taşıma sözleşmesine dayalı destek tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı taraf fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak esas davayı açtıktan sonra müddeabih yönünden davayı ıslah etmiş, ıslah dilekçesinde ise fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmamıştır. Bilirkişi raporu alındıktan sonra davacı tarafça ek dava açılarak maddi tazminat talep edilmiştir. Mahkemece, birleşen ek dava yönünden ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutulmadığı gerekçesiyle birleşen ek davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, Yargıtay HGK’nun 9.2.2005 tarih, 2004/7-754 Esas, 2005/36 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için birden fazla ek dava açılması mümkün olup, bunun tek şartı her davada fazla hakkın saklı tutulmuş olmasıdır. İlk davada ıslah dilekçesinde fazla hakkın saklı tutulmamış olması ek dava hakkını ortadan kaldırmaz. Zira ıslah ile kısmi davanın sadece müddeabihi arttırılmış, diğer taleplerden ve bu meyanda fazla hakkın saklı tutulması isteminden vazgeçilmiş değildir.

Bu itibarla, mahkemece birleşen ek davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

3- Mahkemece, davalı ... şirketi yönünden sadece maddi tazminat istemi kabul edilmiş, manevi tazminat istemi reddedilmiş olduğu halde, harç ve vekalet ücreti yönünden maddi ve manevi tazminatın toplamı üzerinden hüküm kurulmuştur. Oysa, mümeyyiz davalı yönünden sadece kabul edilen maddi tazminat yönünden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin tüm yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı ... şirketi yararına bozulması gerekmiştir.