Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16537 K.2013/740

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.05.2011 gün ve 2007/659-2011/356 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.03.2012 gün ve 2011/14632-2012/3930 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın internet bankacılığı hizmetinden yararlandığını, 14/12/2006 tarihinde müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesaplarından bilgisi dışında toplam 40.000,00 TL tutarındaki paranın müvekkilinin tanımadığı farklı kişilere aktarıldığını, davalı bankaca müvekkilinin hesaplarının bloke edildiğini, bankaya başvurulmasına rağmen müvekkiline ödeme yapılmadığını, bankanın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmemesinden dolayı müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 6.000,00 TL tazminatın 14/12/2006 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi vermek suretiyle talebini 40.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı bankanın meydana gelen işlemlerden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın asıl alacak bakımından kabulü, faiz oranı yönünden kısmen kabulü ile 40.000,00 TL alacağın 14/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek ve 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca hesaplanacak temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, faiz oranına ilişkin fazla talebin reddine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.