Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16613 K.2013/15169

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2012 tarih ve 2011/66-2012/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinden 04/04/2007 tarihinde çalınan çekler ile müvekkili aleyhine takipler yapıldığını, bu takiplere dayanak çeklerde müvekkili şirketin kaşesi ve şirket yetkilisinin imzasının taklit edildiğini, arada çekler yönünden ciro silsilesinin bulunmadığını ve davalı şirket ile müvekkili arasında ticari ilişki bulunmadığını ileri sürerek takiplere konu 6 adet çekin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK. 589. ve 730/1. fıkrası yollamasıyla kambiyo senetlerinde imzaların bağımsızlığı ilkesinin geçerli olduğunu, müvekkilinin yapılan takiplerde "hamil" sıfatı ile iyiniyetli bulunduğunu, "ara ciranta" sıfatıyla hak sahibi olmalarına göre kötüniyetli sayılmalarının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 704. maddesine göre, hamilin çeki geri verebilmesi için kötüniyetle iktisap etmesi veya iktisapta ağır kusurunun bulunmasının zorunlu olduğu, çeklerdeki imzanın davacı şirket yetkilisi elinden çıkmadığı benimsenmiş ise de, sahte olduğu ileri sürülen cirodan sonra takip konusu çeklerde başkaca ciro olup, çek ciro görmek suretiyle davalıya geçmiş olduğuna göre çekin davalı tarafından kötüniyetli olarak iktisap edildiği veya iktisapta ağır kusurunun bulunduğu konusu davacı yanca yasal kanıtlarla ortaya konulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.