Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16790 K.2014/7057

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.06.2012 tarih ve 2011/238-2012/154 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı TMSF(borcu üstlenen)-ING Bank A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. M. Ç. ve ihbar olunan TMSF vekili Av. G. A. ile davalı ING Bank A.Ş. vekili Av. E.I. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri M.S. ve S.. S.. ile müvekkillerinin miras bırakanı H. S.'ın davalı bankaya devrinden önce S. A.Ş'nin Denizli Şubesine DM cinsinden mevduat hesabı açtırdıklarını, müvekkillerinin yatırdıkları paranın henüz vadesi gelmeden 21.12.1999 tarihinde S. A.Ş. yönetimine BDDK tarafından el konularak yönetiminin TMSF'ye devredildiğini, anılan bankanın daha sonra O.

AŞ ile birleştirildiğini, O.'ın da davalı ING Bank'a satıldığını, yapılan araştırmada müvekkillerinin bankaya yatırmış oldukları mevduatların S. A.Ş. yönetimi tarafından KKTC'de paravan olarak kurulan dava dışı E.O.S. Ltd. adlı paravan bir bankanın hesabına aktarıldığını, müvekkillerinin bankalara olan güveni kötüye kullanılarak ve iradeleri sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paraların S.

A.Ş. yönetimi tarafından grup şirketlerine ve hayali şirketlere usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, müvekkillerinin mevduatlarının off shore mevduatın sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, kıyı bankası ile işbirliği içinde mevduat sahiplerini ve müvekkillerini dolandıran davalı bankanın müvekkillerinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilleri Mustafa ve S..

S.. tarafından yatırılan 109.937 DM mevduat alacağı ile H. S. tarafından yatırılan 28.560 DM mevduat alacağının davalı bankadan paranın bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar akdi faizleri, vade sonundan ödeme tarihine kadar ise akdi faizden az olmamak üzere işleyecek temerrüt faizleri ile tahsili ile müvekkilleri M. S. ve S.. S.. ile muris Hüsnü'nün mirasçıları olan müvekkillerine miras payları oranında ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve ihbar olunan TMSF vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçirilmiş olduğunu ve davanın esas yönünden de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 56.209,00 Euro asıl alacağın dava tarihinden itibaren Devlet bankalarınca Euro cinsinden bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranında işletilecek faizi ve dava tarihine kadar işlemiş 49.884,71 Euro faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden TL karşılığı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılar M. S. ve S..

S..'a ödenmesine, 14.602,50 Euro asıl alacağın dava tarihinden itibaren Devlet bankalarınca Euro cinsinden 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranında işletilecek faizi ve dava tarihine kadar işlemiş 12.883,06 Euro faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden TL karşılığı ile birlikte davalıdan tahsili ile 4/12 payının davacı M. S.'a, 4/12 payının davacı S.. S..'a, 1/12 payının davacı Dudu Kadın Argüz (Akyer)'e, 3/12 payının davacı O..

S..'a ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TMSF (borcu üstlenen)-ING Bank A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalının sorumluluğunun somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK’nın 41, 55 ve 6762 sayılı TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına ve davacı zararının o.s.bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin işlemeye başlamasının gerekmesine göre, davalı TMSF (borcu üstlenen)-ING Bank A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalının davacılara karşı olan sorumluluğunun akdi ilişkiden kaynaklanmamasına göre hüküm altına alınan miktara hesaba yatırıldığı tarihten itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi hükmü uyarınca belirlenecek yasal temerrüt faizi yürütülmesi gerekirken, vade sonuna kadar akdi faiz oranı uygulanarak hesaplama yapılması doğru olmadığı gibi mahkemece, dava tarihine kadar işleyen faiz miktarı ayrıca hüküm altına alınmış ise de davanın asıl alacak üzerinden harç yatırılmak suretiyle açıldığı,

işlemiş faiz miktarının ayrıca gösterilip, harçlandırılmadığı ve işlemiş faiz miktarının hüküm altına alınması yönünde bir istemin de mevcut olmadığı anlaşıldığından mahkemece off shore bankasına aktarılan tutarların bu tarihten itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiziyle tahsiline şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde akdi faiz oranlarının uygulanması ve dava tarihine kadar olan döneme ilişkin olarak hesaplanan işlemiş faiz miktarlarının da ayrıca hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davalı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, mahkemece davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ING Bank A.Ş.'ye karşı işbu davanın açılmasının TMSF'ye devredilen S. A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın o, s, bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten S. A.Ş.'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş.'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ING Bank A.Ş.'ye devredilen anılan bankanın eylemlerinden dolayı açılan işbu davada gerek dosya yükümlülüğünü üstlenen TMSF, gerekse bu bankayı devir alan ING Bank A.Ş.'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde davalı bankanın harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden de davalı taraf yararına bozulması gerekmiştir.