Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16936 K.2013/6445

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 tarih ve 2011/...-2012/... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete ...-1 sayı ile sigortalı ... , ... sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı vasıta ile 13.05.2010 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucunda yaralandığını, kaza neticesinde yaralanan sigortalının tedavi giderleri olarak 2.179,37 TL'nin 08.07.2010 tarihinde hastaneye ödendiğini, dava konusu kazada sürücü ... %100 kusurlu olduğunu, ... plaka sayılı araç sigortası olan davalı şirketten bu alacağın tahsili istenmiş ise de davalı şirketin borcu ödemediğini ileri sürerek 2.179,37 TL alacağın 08.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 25.02.2011 tarihinden itibaren geçerli olan mevzuat değişikliği sebebi ile, müvekkil şirketin tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik tazminatı taleplerine ilişkin sorumluluğunun ortadan kalktığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı şirkete sigortalı ... , sürücü ... sevk ve idaresinde olan aracın 13.05.2010 tarihinde kaza yapması sonucu yaralandığı, sağlık giderlerinin davacı şirket tarafından ödendiği, davalı şirketin sürücü ... sigortacısı olduğu, sürücü ... kusur oranının 8/8 (%100) olduğu, meydana gelen kaza sonucu ödenen tazminat bedelinin 6111 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce 08.07.2010 tarihinde ödendiği, davacı şirketin halefiyet ilkesine göre rücu hakkını davalı şirkete ya da SGK 'ya yöneltebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

6111 Sayılı Kanun'nun 59. maddesi ve Geçici 1. Maddesi ile anılan Kanun'un yayımından önce ve sonrasında meydana gelen trafik kazaları nedeniyle meydana gelecek tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanması amaçlanmıştır. 6111 sayılı Kanun 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 98. maddesinde değişiklik yapılmış olup buna göre "Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal

güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanır." hükmü getirilmiştir. Maddenin devamında trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda, sigorta şirketlerince yazılan primlerin ve Güvence Hesabmca tahsil edilen katkı paylarının Kuruma aktarılacağı, aktarım ile sigorta şirketlerinin ve güvence hesabının bu teminat kapsamındaki yükümlülüklerinin sona ereceği belirtilmektedir.

27.08.2011 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan Başbakanlık (Hazine Müsteşarlığı) tarafından çıkarılan Trafik Kazaları Nedeniyle İlgililere Sunulan Sağlık Hizmet Bedellerinin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile de tahsilin usul ve esasları belirlenmiştir. SGK tahsil ettiği primler ile trafik kazaları sebebiyle tedavi giderlerini karşılayacaktır.

6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi ile Bakanlar Kurulu'na prim ve katkı paylarını %50'sine kadar arttırma yetkisi verilmiştir. 6111 sayılı Yasa'nın yürürlülük tarihi olan 25.02.2011 tarihinden itibaren SGK'nun, sigorta şirketlerine, Güvence Hesabına, sürücü ve işletene karşı rücu hakkı ortadan kalkmıştır.

Kanunun yürürlük tarihinden önce bu konuda açılan rücu davalarına, icra takiplerine de SGK Hukuk Müşavirliği'nin 20.01.2012 tarihli Genelgesi uyarınca SGK tarafından devam edilmemesi yönüne gidilmektedir. Bu nedenlerle davanın SGK'na yöneltilmesi gerektiği, davalı ... şirketine husumet düşmeyeceği gözden kaçırılarak yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru olmamış davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.