Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17002 K.2013/15568

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.10.2011 tarih ve 2009/90-2011/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan... Gıda San. ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından 14.08.2007 tarihi ve 2007/4413 sıra numarası ile “DOYGUN MÜSLİMEK+ Şekil” ibare ve biçiminin 5, 29 ve 30. sınıfta marka olarak tesciline yönelik yapılan başvuruya, müvekkilince yapılan itirazın davalı TPE YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, ancak anılan başvurunun müvekkilinin “-MEK” ibareli “ETİMEK+ Hitit Güneşi”, “PEYMEK”, “ETİ MÜSLİ” ve “ETİMEK” ibareli tanınmış markaları ile iltibas yaratacağı ve tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturacağını, ayrıca bu markaların tanınmışlığından haksız yarar sağlanarak itibar ve ayırt edici karakterine zarar vereceği ileri sürülerek,

TPE YİDK’nın 26.01.2009 tarih ve 2009-M-223 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmesi halinde iptali ile hükümsüz sayılmasını ve markalar sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu kararın yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı şirket vekili, marka tescil başvurusuna konu olan işaret ile davacının marka ve tasarım tescillerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen birinci bilirkişi kurulu ilk ve ikinci bilirkişi raporlarına göre, dava konusu marka tescil başvurusunun konusu olan işaretin, davacının 2001/2649 sayılı tasarımından farklı olduğu, davacı markalarının bütün olarak parçalanmaksızın korunabileceği, dava ve başvuru konusu işaretin sescil, görsel ve anlamsal olarak davacının markalarıyla ilişkilendirilmesinin mümkün bulunmadığı, başvuruda yer alan “DOYGUN” ibaresinin özellikle ve ilk bakışta göze çarpan unsur olduğu,

5, 29 ve 30. sınıf ürünlerin ortalama alıcısı olan kişilerin davacı markalarını taşıyan ürünler yerine davalı işaretini taşıyan ürünleri satın alma ve işletmeler arasında idari-ekonomik manada bir irtibat bulunduğu yanılgısına düşme ihtimalinin olmadığı, markalar arasında iltibas yaratabilecek derecede benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.