KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/17247 E., 2013/1904 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.07.2010 gün ve 2009/473-2010/429 sayılı kararı bozan Daire’nin 29.06.2012 gün ve 2011/147-2012/11484 sayılı kararı aleyhinde davalılar ..., ..., ...ve ...vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların müvekkili bankada yönetim kurulu başkanı, üyesi, genel müdür, şube müdürü ve müdür yardımcıları olarak görev yaptıkları dönemde dava dışı şirkete kredi açıp kullandırdığını, kredinin açılış ve kullandırılışının banka usul ve teamüllerine aykırı olduğunu, kredinin teminatlarının yetersiz ve istihbarat raporlarının olumsuz olduğunu, kredinin vadesinde ödenmemesi üzerine davacı banka tarafından başlatılan icra takiplerinden sonuç alınamadığını, davalıların sorumluluklarının banka teftiş kurulu tarafından düzenlenen raporla tespit edildiğini ileri sürerek, 16.367.684.816.827 TL’nın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak, usulü eksik giderilerek davalıların sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ile davalılardan İ. ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29/06/2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay İlamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar ..., ..., ...k ve ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/17247, K. 2013/1904, 5 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama