Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/17396 K.2013/5303

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2011/331-2012/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.....1999 tarihinde ... A.Ş. hesabına para yatırdığını, ancak iradesi dışında hesabın ... ... Bank'a gönderilmesi için kendisinden talimat alındığını, ... A.Ş. ve diğer paravan şirketlerin yöneticisi hakkında ceza davasının açıldığını, ceza mahkemesinin kararının hukuki sonuçlarının BK. 53 maddesi kapsamında değerlendirilerek BK. 41, ... 321 ve 336 maddeleri dikkate alınarak ... A.Ş.'nin külli halefi olan ... A.Ş.'nin zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 16.000 TL'nin davalıdan davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin hukuki anlamda kesin hüküm ile mahkeme tarafından karşılandığını, dava şartı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, ... Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nin 2000/983 esas, 2002/443 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davacı tarafından aynı konuda açılan davada davalı ... açısından davanın esastan reddedildiği, bu kararın ........2003 tarihinde aşamalardan geçerek kesinleştiği, her iki davada aynı hukuki nedenlerin ileri sürüldüğü bu nedenle bu davada yukarıda anılan kararın kesin hüküm teşkil edeceği gerekçesiyle, HMK 114/I-i maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının iradesi dışında davalı banka şubesindeki hesabının ... ... Bank'a gönderilmesi için kendisinden talimat alındığından bahisle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin kesin hüküm oluşturduğunu kabul ettiği kararda ise davacı yatırılan paranın tahsilini istemiştir.

Asıl davada dayanılan maddi vakıa paranın davalı uhdesinde olduğuna yönelik iken işbu davada davalının yönlendirmeleri sonucu paranın ... hesabına aktarıldığı iddiasına dayalı olarak açılmıştır. Kesin hükümden söz edilebilmesi için, tarafların ve

müddeabihin aynı olmasının yanı sıra dava sebeplerinin de aynı olması gerekir, dava sebebinden maksadın ise hukuki sebepler değil, bilakis davanın dayanağı olan vakıalar olduğu yerleşmiş yargı kararları ve ağırlıklı doktrin görüşleriyle ortaya konulmuştur. Bu durumda, kesin hüküm bakımından davanın gerçek sebebi vakıalardır.

Çünkü hakim, bu vakıalarla bağlı olduğu ve bunlar dışındaki vakıaları re'sen nazara alamadığı için (HUMK'nun 75,1 md.),(HMK'nun 25. md.) birinci davada yalnız o vakıalar için inceleme yapmış ve yalnız o vakıalara dayanarak kararını vermiştir, şu halde kesin hüküm yalnızca o vakıalar bakımından oluşmuştur.

Buna karşılık aynı taraflar arasında, aynı konuda açılan ikinci davanın dayandığı vakıalar, birinci davada ileri sürülen vakıalardan farklı ise, birinci dava sonucunda alınan hüküm ikinci davada kesin hüküm teşkil etmez ve ikinci dava mesmudur; çünkü iki dava arasında sebep birliği mevcut değildir.

Somut olayda, ilk açılan davanın dayandığı maddi vakıa ile işbu temyize konu davanın dayanağı maddi vakıa arasında bir ayniyet bulunmadığından, mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kesin hükmün varlığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.