Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1751 K.2012/2828

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2009 gün ve 2007/102-2009/191 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 24/10/2011 gün ve 2010/2538-2011/14303 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “CONVERSE” ibareli 18. ve 25. sınıflarda tescilli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı tarafından tescil ettirilen markanın müvekkili markasıyla aynı ibareli olduğunu ve kötüniyetli tescil niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, davalının 2005/9369 nolu "CONVERSE" markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkini ile davalı marka kullanımının ve reklam faaliyetlerinin ihtiyatı tedbir kararıyla durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markasının tanınmış marka olmadığını ve markalara ilişkin emtia listelerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait markanın tanınmış bir marka olduğu, taraf markalarının emtialarının farklı olmasına rağmen davalı markasının orta düzeyde bilince sahip tüketici nezdinde, davacı markasını hatırlatacağı, davacı markasının ayırt ediciliğinin ve itibarının zarar göreceği ve davalı tarafın tescille haksız yarar elde etmiş olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2005/9369 nolu markanın hükümsüzlüğüne, davalı marka kullanımının ve reklam faaliyetlerinin durdurulması yönündeki talebin ise reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce vekalet ücreti yönüyle düzelterek onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.