Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1752 K.2012/3472

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2009 gün ve 2008/56 - 2009/269 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.10.2011 gün ve 2010/2658 - 2011/14436 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “KİDMAX” ibaresini 30. sınıfta marka olarak tescil ettirmek için davalı TPE'ye başvurduğunu, söz konusu başvurunun yayınlanması üzerine diğer davalının marka yayınına itiraz ettiğini, bu itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı'nca reddedildiğini, davalı şirketin bu defa Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na itiraz ettiğini, bu kurulca davalı şirketin itirazına dayanak yaptığı 14 adet marka ile müvekkilinin başvurusu arasında benzerlik olduğu gerekçesiyle itirazın kabul edildiğini, ancak bu kararın yerinde olmadığını,

zira müvekkilinin başvurusu ile davalı şirket adına tescilli markalar arasında benzerlik olmadığını, ayrıca “MAX” ibareli çok sayıda markanın tescilli olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2007-M-6918 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurumca verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, davacının başvurusuna konu markanın ayırt edici unsurunu “max” ibaresinin oluşturduğunu, bu ibarenin müvekkilinin tüm dünyada tanınmış “max” markasının aynısı olduğunu, tescil başvurusunun reddine ilişkin kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının “KİDMAX” ibaresinin 30. sınıfa dahil tüm alt sınıflar yönünden marka olarak tescilini talep ettiği, davalı şirketin de aynı sınıfta redde dayanak yapılan 13 adet “MAX” ibaresi taşıyan veya “MAX+Şekil” unsurlu tescilli markalarının olduğu, tescili istenen marka ile redde dayanak markaya ait ürünler arasında ayniyet bulunduğu, davacının başvurusuna konu ibarenin baskın unsurunu “max” ibaresinin oluşturduğunu, bu durumda redde dayanak markalar ile dava konusu başvuru arasında benzerlik bulunduğu,

özellikle ürünlerin yönelik olduğu nihai tüketici kitlesinin çocuklar olduğu nazara alındığında ürünler arasında iltibas ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 25.10.2011 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.