Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1822 K.2013/4227

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.09.2011 tarih ve 2009/243-2011/396 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait emtianın 04/.../2007 tarihinde müvekkiline ait antrepoya bırakıldığını, 04/.../2007-14/01/2009 tarihleri arasındaki ardiye ücretinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 8000 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş yargılama sırasında .../01/2009-20/08/2010 tarihleri arsındaki ardiye ücretini de talep ettiğini ileri sürerek talebini 66,880 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davadan önce 06/12/2007 tarihinde ... Gümrük Müdürlüğüne 159579 kayıt numarası ile müracatta bulunduklarını ve ........2007 tarihli antrepo beyannamesi muhteviyatı için tasfıye hükümlerinin uygulanmasını istediklerini, bu tarihten sonra malın Gümrük İdaresinin mülkiyetinde olduğunu bu nedenle kendisinden ardiye ücreti talep edilemeyeceğini, ayrıca antrepoya bırakılan malların değerinin düşük olduğu, bu nazaran talep edilen ardiye ücretinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının alıcısı olduğu malları davacıya ait antrepoya 04.....2007 tarihinde teslim ettiği, davalının yasal temsilcisi olan ...Gümrük Müşavirliği tarafından bu mallarla ilgili antrepo beyannamesinin düzenlenerek Halkalı Gümrük Müdürlüğüne teslim edildiği ve ilgili idarece ........2007 tarihinde onaylanarak tescil edildiği hususlarında ihtilaf bulunmadığı, ihtilafın davalı tarafından gümrük mevzuatı uyarınca emtianın tasfıyeye tabi tutulması istemiyle verdiği dilekçeye rağmen davacıya ücret ödemek zorunda olup olmadığı hususundan kaynaklandığı,

davalının verdiği dilekçenin Gümrük İdaresince kayıt altına alınmasına rağmen tasfıye işlemelerinin yapıldığına ilişkin delil bulunmadığı bu nedenle malın halen davalının mülkiyetinde olduğu bu nedenle davacıya antrepo ücreti ödemek zorunda olduğu, davacı tarafından talep edilen ücretlerin rayiçlere uygun olduğu, davacının Gümrük Kanunu'nun 96/1. ve BK'nın 474. maddesi uyarınca malların kendisine teslim edildiği 04.....2007 ile ıslah dilekçesinin içeriği nazara alındığında 20.08.2010 tarihleri arasında kalan dönem için talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 66.751,51 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

alacağın 8.000,00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 26/05/2009 tarihinden itibaren ve 58.751,51 TL'lik kısmını ıslah tarihi olan 20/08/2010 tarihinden itibaren ticari (avans) faizi işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.