Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18496 K.2013/18227

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2012 tarih ve 2008/205-2012/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundanduruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Eti Gıda Sanayi Ticaret A.Ş'ye ait 2000/03884 tescil numaralı Browni markasının listesinde bulunan bir kısım ürünler yönünden kullanılmadığını, ayrıca markanın marka vasfı da olmadığını, davalı şirketin 2003/4365 Sayılı Browni Gold ibareli markasının da 556 Sayılı KHK'nın 7/1-c-d maddeleri gereğince mutlak red sebepleri uyarınca; hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini ve hüküm özetinin Türkiye genelinde yayınlanan Hürriyet Gazetesinde iki defa ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yerinde olmadığını, Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/152 Esas sayılı dosyasında aynı mahiyette açılan davanın reddine karar verildiğini, söz konusu davanın emsal teşkil ettiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2000/3884 tescil numaralı markanın kullanılmayan emtialar yönünden hükümsüzlüğünün talep edilebileceği, ancak söz konusu markanın sicile tescil tarihi ile dava tarihi arasında 5 yıldan fazla sürenin geçtiği ve davacı yanın uzun süre sessiz kalması nedeniyle bu hakkını kaybettiği, diğer dava konusu Browni Gold markasının ciddi şekilde kullanıldığı ispatlanmamakla birlikte 556 Sayılı KHK'nın 7/1-c-d maddelerine dayanılarak hükümsüzlüğünün talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Ancak; hükümsüzlük davasına konu 2003/4365 sayılı “BORWNİ GOLD” ibareli markada da yer alan “BROWNİ” ibaresinin davalı yanca kullanımı sonucunda “BROWNİ” kelimesine bir kek cinsi olan anlamından bağımsızlaştırılarak ayırt edici nitelik kazandırılması nedeniyle hükümsüz kılınamayacağı gerekçesiyle bu markaya ilişkin davanında reddine karar verilmiştir.

Oysa Dairemizin 28/12/2011 tarih 163/17695 sayılı kararında da belirtildiği üzere “BROWNİ” ibaresi davacı adına, 2000/3884 sayı ve tescilli bir marka olup, uyuşmazlık konusu “BROWNİ GOLD” markası ise söz konusu markadan bağımsız bir marka olarak tescillidir.

Bu durumda dava konusu markaya ilişkin hükümsüzlük davası bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-c-d bentlerinin 2000/3884 sayı ile davacı adına tescilli “BROWNİ” markasının davacıya sağladığı marka hakkı dikkate alınmaksızın müstakil olarak değerlendirilmesi gerekirken.

“BROWNİ” ibaresinin kullanımı ile cins belirtme vasfından bağımsızlaştırılması ve bu suretle ayırt edicilik niteliğinin bulunduğu gerekçesiyle dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ilişkin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, işbu davanın konusunu oluşturan 2003/4365 sayılı “BROWNİ GOLD” markası yönünden kararın mümeyyiz davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3) Ayrıca, davacı "Browni" markasının bir kısım ürünler yönünden de kullanılmadığını ve 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42'nci maddeleri uyarınca hükümsüzlüğünü talep etmiş ve mahkemece de davalının bu ürünler yönünden markanın kullanılmadığını kanıtlayamadığı sonucuna varıldığına göre davacı tarafın bu husustaki isteminin kabulü gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçe ile bu husustaki isteminin de reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.