Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/18902 K.2013/16999

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2008 tarih ve 2007/233-2008/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gıda sektöründe faaliyet gösteren bir firma olduğunu, 2003 yılından beri SOHO, ETİ SOHO ve ETİ SOHO XL markalarını kullandığını, yoğun promosyon faaliyetleri ile SOHO markasını tanınmış marka haline getirdiğini, davalı şirketin 2005-09232 numaralı SOHO ibareli başvurusunun müvekkiline ait markalarla aynı olduğu, başvurunun kötü niyetle yapıldığını, davacı markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlamak amacını taşıdığını, başvuru için TPE nezdinde yapılan itirazların reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptali ile tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markası ile başvurusu yapılan davalı markaların benzer olmadığını, bu nedenle iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacı markasının tanınmış olmadığını kaldı ki 556 sayılı KHK 8/4 maddesi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, SOHO ibaresinin müvekkili tarafından 2002 yılından beri ticaret ünvanında kullanıldığını, davacı markasının emtia listesi ile müvekkilinin SOHO markasını kullandığı ürünlerin birbirinden farklı olduğunu, davacı markasının tanınmış marka sayılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı markalarında yer alan ETİ ibaresinin lider marka olduğu, üründen çok ticaret ünvanına ve ürünün arkasındaki işletmeye işaret ettiği, davalı markasındaki tek unsurun ise SOHO olduğu, davacı markaları ile davalı başvurusunun aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduğu ancak kapsadıkları mallar ve hizmetlerin benzer olmadığı, bu haliyle 556 sayılı KHK 7/1-b ve 8/1-b maddeleri bakımından tescil engeli bulunmadığı, davacı markaları için yapılan promosyonun süresi ve yoğunluğu, satış miktarı, coğrafyası, süresi dikkate alındığında markaların 556 sayılı KHK 8/4 hükmü uyarınca tananmış sayılamayacağı ve bu anlamdada tescil engelinin bulunmadığı gererkçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.