Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/19076 K.2013/17317

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.09.2012 tarih ve 2010/249-2011/56 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi tavzih isteyen davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Tavzih isteyen davacı vekili, mahkemenin 24/02/2011 tarihli kararında davanın müvekkili lehine tamamen kabul edilmesine karşın sehven hükmün 6. fıkrası ile davalı ... vekili lehine vekalet ücretine hükmolunduğunu, davalı vekilinin maddi hata yapıldığını bilmesine rağmen hükmü icraya koyduğunu, davanın kabul ile sonuçlanması nedeniyle kararın temyiz edilmediğini ileri sürerek 24/02/2011 tarihli hükmün tavzih edilerek hükümdeki 6. fıkranın çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, duruşmalı yapılan tavzih incelemesi sonunda, HMK’nın 305/2 maddesi uyarınca hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı,genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Tavzih isteyen davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, tavzih isteyen davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.