Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/200 K.2013/599

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2011 tarih ve 2011/231-2011/426 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına, 3417 Sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun uyarınca davalı banka nezdinde tasarrufu teşvik hesabı açıldığını, bilahare yayımlanan 4853 Sayılı Kanun gereğince, hesaplardaki paraların asıllarıyla birlikte hak sahiplerine ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin davalı bankadan tasarruf teşvik hesabındaki anapara ve nemasını talep ettiğinde, kendisine yatırılan primlere göre anaparanın çok az gözüktüğünü dolayısıyla herhangi bir tasfiye alacağının olmadığının bildirildiğini,

yapılan araştırmada müvekkilinin çalıştığı işyeri tarafından yatırılan paraların, hesap sahiplerinin hesaplarına geçirmediğinin ortaya çıktığını, davalı tarafından, bilgisayar kayıtlarının yenilenmesi sırasında kayıtların kaybolduğunun ifade edildiğini, bu konuda ...

İş Mahkemesine açtıkları davanın sonuçlandığını ve Yargıtay tarafından da onandığını, davalının kötüniyet göstererek davanın açılmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 1.800,00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla talebini 2.151,66 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, tasarrufu teşvik kesintileri bakımından bankanın tek görevinin aracılık olup bu yönden bir sorumluluğu olmadığını, davanın, asıl sorumlu olan ... ve işveren aleyhine açılması gerektiğini, müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, usulden ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 3417 sayılı Yasa uyarınca bankaya yatırılmayan tasarruf teşvik kesintilerinden işverenin sorumlu olduğu, ancak işveren tarafından bankaya yatırılan kesintilerin davalı bankanın sorumluluğunda bulunduğu, paranın bankaya yatırıldığının banka kayıtları ile sabit olduğu, bu nedenle davalının, davacı hesaplarına geçmeyen tasarruf teşvik kesintisi ve nemasından sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.151,66 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.