Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/208 K.2013/509

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 tarih ve 2010/1411-2011/1051 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı asil, davalıya olan borcu nedeniyle ...'dan almakta olduğu emekli aylığına konulan haczin, şikayeti üzerine İcra Mahkemesince kaldırılmasından sonra evinde yapılan haciz sırasında, maaşından haciz yapılmasına kendisinin muvafakat etmesi nedeniyle maaşından her ay 350,00 TL kesilmeye başlanıldığını, 2.745,53 TL olan borcunun bitmesi gerektiği halde kesintinin devam ettiğini ileri sürerek, haksız yere maaşından kesilen paraların tarafına geri ödenmesini, maaşına ilk olarak konulan haciz miktarı olan 2.745,53 TL ile dört ay sonra tekrar başlayan kesinti arasındaki farkın ve Ocak 2009 ile Şubat 2009 aylarında yapılan kesintilerin davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra dairesince yapılan dosya hesabında bir yanlışlığın bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, takip dayanağının aciz vesikası olması nedeniyle takibin faizsiz olarak yürütülmesinin gerektiği, dava tarihi itibariyle borcun bitmiş olduğu ve son ödeme tarihi itibariyle 1.833,27 TL fazla ödemenin bulunduğu, davacı borçlunun emekli maaşından kesinti yapılmasına muvafakatının bulunmadığı dönemde yapılan 532,00 TL kesintinin 506 sayılı Yasa'nın 121. ve 5510 sayılı Yasa'nın 93. maddeleri uyarınca davalı alacaklıdan istirdadının zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplam 2.365,07 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.