KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/2204 E., 2012/3854 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 gün ve 2008/629-2009/572 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/11/2011 gün ve 2010/3085-2011/14828 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aldığı kredinin teminatı olarak gösterdiği taşınmazın, davalı bankanın acente sıfatıyla düzenlediği sigorta poliçesi ile diğer davalı ... şirketine sigortalandığını, bilahare taşınmazda yangın çıktığını, gerçek zarar daha fazla olmasına rağmen davalı ... şirketinin, poliçede taşınmazın konut olarak gösterildiği gerekçesi ile ancak (7.180) TL ödediğini, krediyi kullandıranın ve poliçeyi düzenleyenin davalı bankanın aynı şubesi olup, kredi dosyası içeresindeki belgelerden taşınmazın işyeri olduğunun açıkça belli olduğunu, sigorta poliçesinin banka tarafından resen düzenlendiğini,
poliçedeki hatanın acentenin kusurundan kaynaklandığını, davalı ... şirketinin acentesinin hatasından, diğer davalının da hem sigorta ettiren ve hem de acente sıfatı ile zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik (7500) TL hasar bedelinin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı ... A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/2204, K. 2012/3854, 15 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama